ကၽြန္ေတာ့္ အဆုတ္က
သူတစ္ပါးႏွာေခါင္းနဲ႔ အသက္ရႈမေကာင္းခ်င္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ့္ဦးေႏွာက္က
သူတစ္ပါး အေတြးအေခၚနဲ႔ လူလားမေၿမာက္ခ်င္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ့္ႏွလုံးသားက
သူတစ္ပါးမ်က္ရည္နဲ႔ အသက္မရွည္ခ်င္ဘူး
ကၽြန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းက
သူတစ္ပါးသံစဥ္နဲ႔ ေတးမသီခ်င္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ္မ်က္ႏွာက
သူတစ္ပါးေအးရိပ္နဲ႔ ေခၽြးမသိပ္ခ်င္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ့္လက္ဖ်ံရုိးေတြက
သူတစ္ပါးပင္စည္နဲ႔ မစည္ပင္ခ်င္ဘူး
ၿပီးေတာ့…
အသက္တစ္ရာမေနရလည္း
အခက္တစ္ကုေဋမက ေပြရမယ့္ဘ၀မွာ
ေဟာဒီ… ကၽြန္ေတာ့္လိပ္ၿပာက
(ကုိယ္ေကာင္းမွ ကုိယ္စံ ကုိယ္ညံ့ရင္ ကုိယ္ခံ)
သူတစ္ပါး ကံၾကမၼာနဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ ေၾကြအန္မကစားဘူး ။
ေမာင္ခင္မႈိင္း (ေခ်ာက္)
ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၀၉၊ ရနံ႔သစ္မဂၢဇင္း
